O NAS

Infprmacje ogólne

Środowiskowy Dom Samopomocy (w skrócie nazwany ŚDS)  przeznaczony jest dla 45 osób przewlekle psychicznie chorych i niepełnosprawnych intelektualnie, zwanych dalej uczestnikami ŚDS.

 

Podstawa prawna:

Środowiskowy Dom Samopomocy  działa na podstawie: 

1)Ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004r. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.);

2)Ustawy z dnia 19 sierpnia 1994r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. 

z 1994r. Nr 111, poz. 535 z późn. zm.);

3)Ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm. );

4)Ustawy z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych ( tekst jedn. z 2001r. Dz.U. Nr 142, poz. 1593 z późn. zm),

5)Ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2005r. Nr 249, poz. 2104 z późn. zm.);

6)Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 11 grudnia 1995r. (Dz. U. 1996r. Nr 5, poz. 38) w sprawie psychiatrycznych świadczeń zdrowotnych w domach pomocy społecznej i środowiskowych domach samopomocy;

7)Uchwały Nr XV/122/2004 Rady Powiatu Brzeskiego z dnia 26 sierpnia 2004r. w sprawie utworzenia jednostki organizacyjnej pomocy społecznej – Środowiskowy Dom Samopomocy;

8)Uchwały Nr XXIX/256/06 Rady Powiatu Brzeskiego z dnia 30 czerwca 2006r. w sprawie nadania Statutu dla Środowiskowego Domu Samopomocy w Brzesku im. bł. Matki Teresy z Kalkuty.

 

ŚDS świadczy usługi dostosowane do szczególnych potrzeb osób z zaburzeniami psychicznymi i niepełnosprawnych intelektualnie w szczególności poprzez pracę socjalną, psychoterapię i rehabilitację zawodową, usprawnianie, organizację czasu wolnego. Terapeuci dostosowują swoje działania do zmieniających się potrzeb i możliwości osób korzystających ze wsparcia w ŚDS.

Środowiskowy Dom Samopomocy pomaga w utrzymaniu się osób w środowisku poprzez kształtowanie akceptowanych przez otoczenie zachowań, wyrabianie nawyku celowej aktywności, treningu w samodzielnym funkcjonowaniu. 

Przewlekłej chorobie, trwającej czasami kilka lat, często towarzyszy niedobór bodźców

i monotonia powodujące taką bierność i brak zainteresowań, iż dla rehabilitacji społecznej często konieczne jest odtworzenie takich umiejętności i zachowań jak: samoobsługa, dbałość o higienę i estetyczny wygląd, gospodarowanie pieniędzmi, nawiązywanie i podtrzymywanie kontaktów z ludźmi, postrzeganie, ocenianie i rozwiązywanie problemów.

 

CEL DZIAŁANIA

Wsparcie i bycie z drugą osobą to właściwie najważniejszy cel działania ŚDS. Często zdarza się, że osoby przychodzące do ŚDS na spotkania potrzebują rozmowy i obiektywnego spojrzenia na ich problemy i dylematy. Ich rodziny często ze względu na rodzaj ich schorzeń, minimalizują ich problemy emocjonalne czy odsuwają je na plan dalszy zaspakajając potrzeby podstawowe. 

 

CELE GŁÓWNE:

1.Pomoc w usamodzielnianiu społecznym osób objętych ustawą o ochronie zdrowia psychicznego – pomoc w nabywaniu lub doskonaleniu umiejętności wykonywania podstawowych umiejętności życia codziennego i realizacji zadań życiowych.

2.Prowadzenie terapii służącej utrzymaniu osoby w jej naturalnym środowisku.

 

CELE SZCZEGÓŁOWE:

1.Udzielenie wsparcia osobom przewlekle psychicznie chorym i niepełnosprawnym intelektualnie.

2.Poprawa jakości życia uczestników Domu

3.Rehabilitacja społeczna zmierzająca do ogólnego rozwoju i poprawy sprawności psychospołecznej.

4.Rozwijanie umiejętności w zakresie życia codziennego i funkcjonowania w społeczeństwie.

5.Inspirowanie powstania sieci oparcia i samopomocy wśród uczestników ŚDS ich rodzin i wzmocnienie więzi społecznych.

6.Kształtowanie umiejętności samorealizacji i umiejętności spędzania wolnego czasu.

7.Zapewnienie terapii zajęciowej zmierzającej do ogólnego rozwoju i umiejętności zawodowych.

8.Przygotowanie do podjęcia aktywności zawodowej.

 

REALIZACJA CELÓW SZCZEGÓŁOWYCH odbywa się poprzez zajęcia terapeutyczne organizowane w ośmiu pracowniach:

rękodzielniczej,

plastycznej,

technicznej,

komputerowej,

gospodarstwa domowego

technik różnych,

kinezoterapii,

edukacyjnej.

Zajęcia posiadają stałą strukturę - ramowy plan dnia.

Terapia we wszystkich pracowniach prowadzona jest przy współpracy z psychologiem, muzykoterapeutą i psychiatrą.

Kompleksowej terapii służy również Grupa Wsparcia dla Rodzin.

Celem tej grupy jest:

Uzyskanie informacji o chorobie psychicznej i jej leczeniu, o oddziaływaniach terapeutycznych świadczonych przez ŚDS,

Wymiana doświadczeń i informacji na temat radzenia sobie z chorobą osoby bliskiej,

Nawiązanie trwałych kontaktów,

Wsparcie emocjonalne.

 

Raz w miesiącu pracownicy spotykają się na Grupie Balinta- jest to forma doskonalenia relacji dla osób pracujących z drugim człowiekiem. Grupę tą prowadzi psycholog kliniczny zatrudniony w ŚDS.

Uczestnictwo w grupach Balinta służy podnoszeniu jakości pracy, leczenia i pomagania.

Poprzez aktywne uczestnictwo w pracy grupy, pracownicy rozpoznają i doskonalą swoją relację z drugim człowiekiem.

Grupa Balinta pozwala na rozpoznanie i uświadomienie sobie własnych uczuć w kontakcie z uczestnikiem, ograniczeń i blokad emocjonalnych utrudniających budowanie prawidłowych relacji. Grupa Balinta służy poznaniu siebie w relacji z innymi a także lepszemu zrozumieniu innych w relacji z nami. W Grupie nie wnika się w strukturę charakteru uczestników, nie formułuje się ocen zawodowych ani moralnych. Nie stawia się diagnozy ani nie daje "dobrych rad". Wnioski w tym zakresie każdy wyciąga dla siebie.